Ustavni sud Srbije je odbacio inicijative protivnika obavezne vakcinacije dece i odraslih. Odluka je doneta uz obrazloženje da inicijatori iznetim razlozima nisu potkrepili tvrdnje da ima osnova za pokretanje postupka za utvrđivanje neustavnosti obavezne vakcinacije.

Jedan od inicijatora smatra da propisivanje obaveznosti "imunizacije lica određenog uzrasta" (dece) i drugih lica, određenih Zakonom, predstavlja "neustavno zadiranje u fizički integritet ljudskog bića", suprotno Članu 25. Ustava Srbije, jer "podrazumeva preduzimanje mera prema telu čoveka bez njegovog pristanka".

Smatra i da je vakcinacija "ravna mučenju, nečovečnom i ponižavajućem postupanju zbog pretnje lišavanja roditeljskog prava i prisilne imunizacije dece", kao i "onemogućavanja ostvarivanja drugih Ustavom zagarantovanih prava, poput prava na obrazovanje".

Drugi inicijatori su osporavali obaveznost imunizacije u odnosu na istu odredbu Ustava jer smatraju da se time suprotno ustavnoj odredbi "sprovode opiti nad decom".

Svi inicijatori smatraju da je "imunizacija bez pristanka lica, u suprotnosti s pravima utvrđenim odredbama člana 5. Konvencije o ljudskim pravima i biomedicini, prema kojima se zahvat koji se odnosi na zdravlje, može izvršiti samo nakon što je lice na koje se zahvat odnosi, o njemu informisano i dalo slobodan pristanak na njega, a kada su u pitanju maloletna lica, samo uz odobrenje njihovih zastupnika".

Po mišljenju inicijatora, propisivanjem da imunizacija ne može da se odbije, negira se suština prava na pristanak iz navedene Konvencije, kao i Članom 68. Ustava zajemčeno pravo na zdravstvenu zaštitu, a u vezi sa odredbama Članova 1, 11. i 15. Zakona o pravima pacijenata, kojima je propisano da se bez pristanka pacijenta, ne sme, po pravilu, nad njim preduzeti nikakva medicinska mera.

Povodom osporavanja ustavnosti osporenih odredaba Zakona u odnosu na Član 71. Ustava, ističe se da je Zakonom o osnovama sistema obrazovanja i vaspitanja, Članom 98, propisano da se uz dokumentaciju za upis dece u prvi razred osnovne škole dostavlja i dokaz o zdravstvenom pregledu deteta i da je škola dužna da upiše svako dete sa područja škole, te se stoga, po mišljenju inicijatora, imunizacijski status deteta ne može ispitivati i njime se ne može uslovljavati upis i boravak u školi, jer bi to zadiralo u suštinu zajemčenog prava na obrazovanje i značilo bi smanjenje dostignutog nivoa tog prava.

Navedene odredbe o obaveznosti imunizacije inicijatori osporavaju i u odnosu na Član 15. Zakona o pravima pacijenata, pozivajući se na to da prema odredbama tog zakona pacijent ima pravo da ne pristane na predloženu medicinsku meru i da se bez pristanka pacijenta ne sme, po pravilu, nad njim preduzeti nikakva medicinska mera.

U obrazloženju suda navedeno je da su "sve inicijative odbačene jer je Ustavni sud polazeći od prethodno detaljno izvršene analize osporenih odredaba Zakona o zaštiti građana od zaraznih bolesti, sa stanovišta svih bitnih navoda inicijatora, našao da iznetim razlozima u inicijativama nije potkrepljena tvrdnja da ima osnova za pokretanje postupka za utvrđivanje neustavnosti i nesaglasnosti sa potvrđenim međunarodnim ugovorima odredaba Zakona o zaštiti građana od zaraznih bolesti", navodi se u odluci.